Ehhh… dennusdus
Mijn naam is Dennis van Leeuwen. Zoek me op het internet en je komt in 9 van de 10 gevallen uit bij de gitarist van de Nederlandse band KANE. Vind ik helemaal niet erg hoor! Ik vind KANE een goede band en daarnaast is het voor de belastingdienst iets lastiger mij te vinden.
isse grap!
Ik ben geboren in 1966 in Amsterdam. Het grootste deel van mijn jeugd heb ik doorgebracht in Zaandam. Eerst op het wonderfijne Poelenburg, later naar ‘t Kalf.
De Paus Johannes Paulus (lagere) school was mijn eerste ervaring met het ‘leerwezen’. Oefff… dat is me niet zo goed bevallen. De MAVO (Zaandam-Zuid) daarna ook niet zo erg. Heb het wel allemaal gehaald hoor. Maar kan niet echt zeggen dat ik met veel plezier terug kijk of het “zo over zou doen”. Na de MAVO nog even rondgezworven naar de MTS in Zaandam en de KMBO elektro in Amsterdam-West. Leuk leuk leuk.. NOT!!!
Na de Middelbare school kreeg ik een oproep voor militaire dienst, jaja dat ging toen nog zo. Ik naar de Sarphatistraat voor een algemene keuring. Allemaal goed.. een paar weken later een oproep voor de marine. Kijk! Daar kon ik nou wat mee. Want dat landmacht-gedoe trok me nou niet zo erg. De test doorlopen, maar uiteindelijk denk ik dat ik bij de psych de verkeerde antwoorden heb gekregen want ik mocht na 2 dagen naar huis. Huh?? Ach, het alternatief… de luchtmacht, was geen straf. Ik heb mijn opleiding in Nijmegen en Arnhem gedaan. Ik werd als telefonist geplaatst in Camp Soesterberg. De thuisbasis van het 32nd Squadron van het Amerikaanse leger. Dat gaf aardig wat voordeeltjes in de vorm van inkopen doen in de BX (winkel). Doordat mijn tante en oom in Hilversum woonden kon ik mooi bij hun slapen en mijn diensten draaien op de basis. De tijd is snel gegaan.
Mijn vader had in 1982 een videotheek geopend in Amsterdam (Willem de Zwijgerlaan). Daar ben ik na mijn diensttijd aan het werk gegaan. Toendertijd kostte een originele videocassette toch al gauw Fl.150,00-250,00 dus was het interessant om een kopie te draaien. Je snapt… het is dat de misdaad verjaard is. Mijn vader moest er mee stoppen en daarna hebben mijn broer en ik het bedrijf overgenomen. Maar om een lang verhaal iets in te korten, we hadden op een gegeven moment 4 videotheken in Amsterdam.
Paintball was in de jaren 90 een hobby van mij. En als ondernemer heb je daardoor al snel in de gaten dat ergens geld mee te verdienen valt. Dus contacten gelegd met bedrijven in de VS en UK. Zelf de.import van de goederen verzorgd in het pre-internet tijdperk. Dat waren leuke tijden waarin we lekker hebben verdiend.
Het grootste deel van mijn leven heb ik dus wel in retail gewerkt.
(EDIT) Dit verhaal is een “work in progress” .. ik kom nog wel eens terug om het af te maken.









